Boek Nederlands

Sleur is een roofdier

D. Hooijer (auteur)

Sleur is een roofdier

D. Hooijer (auteur)
Genre:
Altijd gedacht dat sleur synoniem is met saaiheid en stilstand? Een vergissing: sleur is een roofdier! Het ligt op de loer, bespringt je onverhoeds en scheurt de grootsre liefde kapot met zijn scherpe tanden.
In het titelverhaal van deze derde verhalenbundel van D. Hooijer is alles zoals het bij Hooijer altijd is: anders dan je zou denken. Anders dan gewoon. Hoofdpersoon Rolf trouwt met Gwenn
Titel
Sleur is een roofdier
Auteur
D. Hooijer
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Van Oorschot, 2007
ISBN
9789028240711

Beschikbaarheid en plaats in de bib

Besprekingen

Een verpleegster zit bij het sterfbed van Nol, die haar ooit de bons gaf omdat ze niet vurig genoeg was, "niet genoeg vlamde". Zijn nieuwe vriendin is er ook: "Haar nagels zijn gelakt en weer gebladderd, haar lippen zijn gestift en uitgelopen. Ze lijkt heel oud. Nol heeft haar opgestookt en zichzelf erbij." In café Schwierig gaat Joppe liever niet onder een Christusbeeld zitten dat iemand voor de lol op een richel heeft gezet: "Dat beeld zegent niet, maar loert op Joppe. Het is de dood want God is een kannibaal en de wereld is zijn kweekbak. Sorry, zo ziet hij het." Een meisje van negen zingt samen met haar moeder een liedje dat Pa heeft gemaakt, een dwerg uit het circus. De moeder zegt dat liedjes altijd door minnaars worden gemaakt. Als het meisje daar wat verrast op reageert, zegt ze: "Waarom zou Pa geen minnaar zijn? Minnaars zitten in een klein hoekje. Soms vallen ze uit de lucht als zwanen. Soms is een minnaar een God vermomd als een oud ventje. Niet aan de juf zeggen."

E…Lees verder
De verhalen in deze derde bundel van de Nederlandse schrijfster D. Hooijer (1939) geven zich niet zomaar prijs. Het zijn miniaturen, die zich loswoelen van de herkenbare werkelijkheid en met dikwijls onverwachte wendingen. Een epische voortgang is het niet zo zeer waar het in deze verhalen om draait. In geconcentreerde zinnen, schijnbaar naïef, maar met meedogenloze effecten worden portretten van weinig alledaagse verhaalpersonages getekend. Personages onalledaags in hun handelingen, het normaal toelaatbare tartend, het niets benaderend. Hier en daar is er een terloopse moord. Laconiek vertelt Hooijer over de ontoereikendheid van menselijke verhoudingen, over de onvolkomenheid van de seksualiteit, de sleur van het bestaan en over onvervulde verlangens. Onmiskenbaar hebben deze verhalen kwaliteit; de originaliteit ervan maakt echter dat ze zich niet altijd vlot laten lezen. Vrij kleine druk.