Boek Nederlands

Het verdriet van de hanen

György Konrád (auteur)

Het verdriet van de hanen

György Konrád (auteur)
Beurtelings ironisch, poëtisch en filosofisch overziet György Konrad het leven vanuit het perspectief van Kalligaro, een oudere man die nog maar weinig in het vooruitzicht heeft, maar juist daarom ook afstand kan nemen tot de dingen die voor anderen zo vreselijk belangrijk zijn. In verhalen die vaak tot de essentie zijn ingedikt, mijmert Konrad over onderwerpen als ouderdom en roem, het platteland
Titel
Het verdriet van de hanen
Auteur
György Konrád
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Hongaars
Oorspr. titel
Kakasok banata
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 2006
358 p.
ISBN
90-234-1938-3

Besprekingen

Het verdriet uit de titel is het besef dat de dood in de pot voor een haan onvermijdelijk is, waarop een andere "blijmoedige, epicuristische" haan zich evenwel verheugt dat dit lot hem voorlopig nog niet overkomen is. De dood is een zekerheid, maar er bestaat een minieme kans het nog even langer te rekken dan de ander. Wat blijft is droefenis en het besef er het beste van te maken. Om dit te verwoorden creëert György Konrád in Het verdriet van de hanen Kalligaro, een alter ego, wat hem toelaat over zichzelf in de derde persoon te kunnen spreken en zijn personage alles te laten doen en zeggen waartoe hij zelf ("een afgrijselijke troglodiet") niet bij machte is. Wie Konráds eerdere Geluk en Zonsverduistering las is goed vertrouwd met de biografie van deze "Hongaarse mompelaar", wiens werk tot in 1988 in zijn eigen land verboden was en die het daarna bracht tot voorzitter van de internationale schrijversorganisatie PEN en voorzitter van de Berlijns-Brandenburgse Kuns…Lees verder
In deze roman voert Konrád zijn alter ego Kalligaro ten tonele. In korte, getitelde hoofdstukjes beschrijft dit zeventigjarige personage gebeurtenissen uit zijn persoonlijk leven en de (Hongaarse) maatschappij. De thema's variëren van luchtige anekdotes tot filosofisch getinte beschouwingen en politieke kritiek. Evenals in veel van zijn andere romans bedient Konrád zich ook in dit werk van zijn favoriete, veelal autobiografische, onderwerpen: zijn liefde voor Boedapest en het Hongaarse platteland, verhalen over zijn familie, zijn status als verboden schrijver tijdens het communisme inclusief de relatieve vrijheid die hij als gevolg daarvan - paradoxaal genoeg - genoot, alsmede zijn ambivelente houding ten opzichte van het buitenland. Het boek kan dus worden gezien in het verlengde van eerder werk, maar daarnaast is deze roman te beschouwen als een nostalgische terugblik van een oudere man op een leven dat grotendeeels voorbij is. Konrád is een van de meest vertaalde Hongaarse schrijve…Lees verder