Boek Nederlands

De maagd Marino : roman

Yves Petry (auteur)

De maagd Marino : roman

Yves Petry (auteur)
Sleutelroman gebaseerd op de zaak van de 'kannibaal van Rotenburg', die in 1996 een schok in Duitsland veroorzaakte. Het verhaal opent met het eindpunt: de theatrale, krankzinnige maar ook bloedernstige sterfscène van een gedrogeerde man, Bruno Klaus. Volledig volgens afspraak wordt hij vastgebonden, ontmand, in stukken gesneden en begraven door Marino Mund, zijn beul en minnaar.
Onderwerp
Dood Kannibalisme
Titel
De maagd Marino : roman
Auteur
Yves Petry
Taal
Nederlands
Editie
2
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 2010
284 p.
ISBN
9789023454441 (hardback)

Beschikbaarheid en plaats in de bib

Besprekingen

Veelbelovend is niet meer genoeg Yves Petry lost met 'De Maagd Marino' verwachtingen na droomstart niet in

De roman verliest zich te veel in onnodige uitweidingen, voor hij eindelijk in de laatste tachtig bladzijden ter zake komt.

Yves Petry (1967) studeerde wiskunde en filosofie in Leuven. Tot hij zich er gedegouteerd van afkeerde en koos voor de literatuur. Hij schreef tot nu vier romans die steevast als 'veelgeprezen' worden bestempeld. Met zijn vorige roman, 'De achterblijver' (2006), won hij enkele literaire prijzen en kreeg hij vooral een grote reputatie. Als je de coverteksten achteraan op zijn nieuwe roman mag geloven, is Petry's werk dat van 'een grote schrijver', 'een groot literair talent', die 'begenadigde' romans schrijft in 'een wervelende stijl'. Kortom, 'Petry is de te volgen man van de Vlaamse letteren'.

Ook de eerste recensies van zijn nieuwe roman 'De Maagd Marino' liegen er niet om. Volgens De Morgen zouden de nominaties voor literaire prijzen hem ditmaal weleens als gebraden kippen in de mond kunnen vliegen! Tom Van Imschoot in Knack noemt het een bloedm…Lees verder

Voor de duidelijkheid: ik ben zelf niet destructief

Met 'De maagd Marino' schreef Yves Petry een ophefmakend verhaal op basis van een waargebeurde kannibalistische zelfmoord. 'Er gebeuren zoveel gruwelmoorden en bloederige dingen, maar die inspireren mij niet tot een roman', zegt de schrijver over het verhaal. 'Ik zocht niet naar een verklaring, want ik weet dat die niet bestaat.'

'De vrijwilligheid van het slachtoffer in deze gruwelmoord inspireerde mij'

De gedrogeerde Bruno wordt vastgeketend aan de muur van zijn woonkamer door zijn minnaar Marino. Marino amputeert Bruno's penis alvorens hij Bruno de keel oversnijdt. De beul van dienst hakt Bruno vervolgens in stukken, waarna hij de smakelijkste delen in de diepvriezer propt om later op te eten. Ziekelijke fictie waarin moord en gruwel weeral worden gebanaliseerd, horen we u denken? Niets is minder waar: de schrijver Yves Petry baseerde zijn vijfde boek op waargebeurde feiten. Het verhaal van de kannibaal van Rotenburg schokte in 1996 heel Duitsland. Bovendien gebeurde de kannibalistische moord met instemming van het slachtoffer Bruno.

Een vraag die u ongetwijfeld veel krijgt: waarom dit onderwerp?

'Een heel precies antwoord kan ik daarop niet geven. Net als iedereen was ik destijds erg geraakt door het verhaal. Kijk, er gebeuren zoveel gruwelmoorden en bloederige dingen, maar die inspire…Lees verder

Zelfmoord op bestelling

Zei iemand dat onze literatuur meer brains en body nodig had? Die leze dan De maagd Marino van Yves Petry, een even intelligente als onthutsende roman.

Petry's vijfde roman is het fictieve relaas van een fatale ontmoeting. Hij begint met haar eindpunt: een sterfscène, even theatraal als visceraal, even krankzinnig als bloedernstig. Een gedrogeerde man in onderbroek wordt vastgebonden, ontmand en - nadat hij in een kramp van pijn is doodgebloed - in stukken gesneden en begraven. Beul van dienst is zijn minnaar Marino. En die blijkt hem te hebben willen opeten.

Dat klinkt wellicht al misselijk genoeg. Maar wat bevreemdt, is dat alles volgens afspraak gebeurt, volgens een strak scenario. Zelfs het graf hebben de beide mannen op voorhand samen gegraven. Ze realiseren een gedeeld fantasme. De kannibalistische moord blijkt een zelfmoord op bestelling.

De analogie met de 'kannibaal van Rotenburg', die in 1996 een schokgolf veroorzaakte in Duitsland, is duidelijk. Maar Petry's boek herinnert nergens expliciet aan die zaak. Het is in het extreme van de situatie, het intieme van de relatie, dat de roman zich vastbijt. Ergens tus…Lees verder

Letter en vlees



Op de achterflap lees je waar De maagd Marino over gaat: 'Een man ketent een andere man vast aan de muur van zijn huiskamer, amputeert zijn penis, snijdt hem vervolgens de keel door en bewaart de smakelijkste delen van het aldus geproduceerde lijk in de diepvriezer.' Je herinnert je natuurlijk het geruchtmakende proces van de Duitse Menschenfresser ? de verdediging argumenteerde immers dat het niet om moord kon gaan, aangezien het slachtoffer zelf om zijn dood had verzocht. Is Yves Petry na vier eigenzinnige, door dwarse monologen voortgedreven romans van koers veranderd, vraag je je af, heeft hij zich aan een journalistieke non-fictieroman gewaagd of ? in het zog van schrijvers als Bret Easton Ellis ? aan achteloze splatter-porno, aan apathisch gestileerde horror? En als kleinzerige lezer vraag je je natuurlijk ook af of je al die bloederige scènes wel wilt lezen.

Dat laatste valt mee. Het mes is zwaar en scherp, het vlees is…Lees verder
De vijfde roman van deze auteur (1967) is gebaseerd op de zaak van 'de kannibaal van Rotenburg', die in 1996 een schok in Duitsland veroorzaakte. Het verhaal opent met het eindpunt: de theatrale, krankzinnige maar ook bloedernstige sterfscène van een gedrogeerde man, Bruno Klaus. Volledig volgens afspraak wordt hij vastgebonden, ontmand, in stukken gesneden en begraven door Marino Mund, zijn beul en minnaar (!). Vanaf hoofdstuk 2 wordt de plaats van schrijven duidelijk: de cel van Marino, enige tijd na zijn proces. Tot en met hoofdstuk 26 volgen we de levenslopen van deze contrastrijke personages: Bruno, de levensmoede literatuurdocent, die gelooft in de superioriteit van de perfecte stijl, en Marino, passief, ziekelijk moederskind en eeuwige maagd. Fascinerend is dat de lezer wordt meegezogen in het waanidee dat niet Marino, maar Bruno de ik-zegger is die het verhaal vertelt. Het onderhoudende, tegendraadse verhaal over eenzaamheid, de schoonheid van het leven en de kracht en onmacht…Lees verder